◼️ काव्यरंग : आविष्कार

आविष्कार….

वेगळाच मी दुःखाचा आविष्कार होतो
वेदनांचा व यातनांचा… सावकार होतो…

झुलते जरी आकाशी इमारत इज्जतीची
मी भिकारी, जमीन चाटणारी,घार होतो…

पटली ना उभा जन्म सुखास ओळखी माझी
पावसाशी अश्रूंचा मी जुना करार होतो…..

पाहिजे सूर त्यांना तसेच मज ते छेडले
अरे! मी तुटलेल्या तुणतुण्याची तार होतो…

आले ना शब्द ओठी ‘निरोप’ देता वेळी
तेव्हा ही तुझ्या मनाचा मीच पुकार होतो…

आला घरी न माझ्या कधी ऋतू माणसांचा
मी मुका झंझावात एक हाहाकार होतो…

वितळलो जवळ घेताना घरच्या पारध्यांना
एवढी सरळ साधी सोपी मी शिकार होतो…!

आजच येथे असा कोमेजून जाऊ कसा?
उजाळत्या गगनातला मी चमत्कार होतो…

पाहिजे तसा कुणा रे मी भेटलोच नाही
कुणाचा नकार अन् कुणाचा होकार होतो…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *