◼️काव्यरंग : प्रेम म्हणू की वेड

प्रेम म्हणू की वेड

आली वाऱ्याची झुळुक
जशी गालावरती रुळली
हवेहवेसे वाटले जसे काही
प्रेमाची ती साऊली
उठून मन बोलू लागले
जरा एकदा छेड
याला प्रेम म्हणू की वेड, प्रिये
प्रेम म्हणू की वेड….

पाहता आकाशी चांदणीकडे
आपली असावी वाटली
टकमक – टकमक बघून ती
प्रेम शब्द दोन बोलली
हसून डोय बोलू लागले
एक वेळ नजर तू भेद
याला प्रेम म्हणू की वेड, प्रिये
प्रेम म्हणू की वेड….

सु – फुलाची कळी, पाकळी
सुवास घे मज बोलली
गंध आपुला पसरवून ती
मन माझे चोरली
प्रेमाची ती गोडी लावून
करी ह्रदयाशी छेड
याला प्रेम म्हणू की वेड, प्रिये
प्रेम म्हणू की वेड….

नयनांच्या पंखावर बसून
तितली मार भरारी बोलली
छायेच्या माझ्या येऊन तू
माझा हो तू म्हणाली
भाष्य समजून मला तिचे
मनात वाटू लागले खेद
याला प्रेम म्हणू की वेड, प्रिये
प्रेम म्हणू की वेड….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *