◼️ काव्यरंग :- स्मशान

स्मशान

स्मशानातील राखेचे एवढेच म्हणने होते
इथे मेलेले सारेच पण जगण्याचे बहाणे होते..

छेडू नकोस आता पाठीवर जे वार झाले
समजलास तू ज्यांना साधे ते शहाणे होते..

तुझ्या सुखाच्या पुरात शेजारी बुडून का ‘मेला’
पाजलेस ज्यांना दोन प्याले तेच याराणे होते..

चालल्या न तुझ्या अस्सल इमानी नोटा
केली दुनिया खरेदी ज्यांचे बेईमान नाणे होते..

राहिला न कोणी तुझा इथे आपुले म्हणायला
समोर होती स्तुतीफुले मागे गाऱ्हाणे होते..

स्मशानातील राखेचे एवढेच म्हणने होते
आलाच जेव्हा माझ्या घरी ते जग सुने होते..

झाली जळून खाक फायदा काय पेटून आता
कळले न आयुष्यभर कशासाठी जगणे होते..

◼️✍️  खुशाबराव लोनबले
पवनपार, ता. सिन्देवाही, जि. चंद्रपूर 9682130085

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *