◼️ काव्यरंग :- धूळ

🔶 धूळ….

वाळल्या या वेलीवरती फुलणार कसे फुल आता 
जड झाली अंगावरती हाडांची ही झुल आता

सुखी व्हावा रक्त माझा टेकलो कष्टास माथा 
घरात मातीचे देव आले झालो घरातील धूळ आता

पेटून उनापावसात ज्यांना केले जीवन बहाल 
तेच ते काळीजफुले लागले उगवाया सूळ आता

त्यांची चुकली वाट जेव्हा केल्या हजार खुल्या वाटा 
माझाच काटा काढावया डोळ्यात फेकतात धूळ आता

पिळून पुर्ण जवानी भरली मी घागर संसाराची 
जमले ऐतखाऊ बोके लागले फोडावया तिचे बुड आता

सांगावे तरी कुणाला जिथे आपलेच झाले वैरी 
रोजच जहर खात आहे समजून गूळ आता…. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *