◼️ काव्यरंग :- आठवणीतला वाडा

आठवणीतला वाडा

लहानाचे मोठे झालो, आम्ही ज्या वाड्यात;
एक रूम असला तरी राहत होतो सुखात,

पटत जरी नसलं, इथे कुणाचे कुणाशी;
नाते जुळले होते मात्र आमचे वाड्याशी,

कुणाची करडी नजर पडली आमच्या वाड्यावर;
सर्वजण जमा झाले, वाडा निस्तनाबुत झाल्यावर,

आठवणी सगळ्या आमच्या गाडल्या गेल्या वाड्यात;
पडलेला वाडा पाहून खळकन अश्रू आले डोळ्यात,

वाडा पडल्यापासून मन लागत नव्हतं कशात;
कारण,दुसरीकडे राहण्यासाठी पैसा नव्हता खिशात,

शेवटी स्तब्ध उभ राहून बघत बसलो वाड्याकडे;
कारण,मन माझं मानत नव्हतं,दुसऱ्या ठिकाणी जाण्याकडे….

🔴 कवी-श्री.दीपक सुरेश सहाणे
( तरंग कवितासंग्रह )
नगरकर गुरुकुल प्राथमिक विद्यामंदिर, नाशिक mob. 8378937746

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *